پنجشنبه 5 بهمن1385
یک سوال
مقدس بازی در نیار!
يك سؤال و شبهه اي هست كه مي گن: آقا در قصص تاريخي اومده كه حضرت علي (ع) در نماز بودند و تير رو از پاي ايشون بيرون كشيدند، و حضرت نفهميدند. اما در جاي ديگه مي بينيم كسي اومده از علي (ع) چيزي خواسته و علي (ع) مي فهمه! و در ركوع نماز، انگشتريش رو در مي ياره و به گدا مي ده. اينها با هم منافات نداره؟!
در جواب بايد بگيم: نه، اون تيري كه از پاي علي (ع) مي خوان بيرون بكشن، اين دنياست، علي (ع) با دنيا خداحافظي كرده، اما سائلي كه مي ياد سراغ علي (ع) و درخواست كمك مي كنه، اين كمك كردن خودش يه عبادت ديگه است. علي (ع) در نماز يه عبادت ديگه رو به عبادتش اضافه كرده، علي (ع) هم ركوع رفته هم صدقه داده، مثل اينكه در نماز هم ركوع بري و هم اشك بريزي. هم ركوع بري و هم بجنگي، مثل نمازهاي زمان جنگ. اينها عبادته. علي (ع) به بهانه ی نماز حواسش از عبادت پرت نمي شه. اين مهمه! اين نماز باعث نمي شه از يه عبادت ديگه بمونه. هيچ وقت علي (ع) حواسش از عبادت پرت نمي شه.
علي (ع) با اين كار مي خواد بگه: اگر يه وقت يه موقعيتي براي شما پيش اومد كه با نماز تلاقي داشت و اون موقعيت واجب بود، عبادت اين هست كه نمازت رو كنار بذاري و اون رو انجام بدي. خوب دقت كنيد، برداشت بد نكنيد! واجبه، يعني عبادت بالاتره. نه اين كه مثلاً بگه آقا دنبال روزي بودن براي زن و بچه واجبه، ظهرها هم كه مشتري مون زياده پس نماز نخونيم؛ نه، اين رو نگفتم. عبادت واجب!! نمي گم نماز رو كلاً بذاريم كنار، نخير! مي توني نمازت رو وقفه بدي يك ساعت بعد بخوني، و يا مي توني نماز مستحبت رو نخوني. يا مثلاً وقت نماز غفيله است و مي خواي نماز غفيله بخوني، يه كار واجب پيش اومده، مثلاً بايد يه عيادتي بري، يه سركشي كني، يه عبادت ديگه انجام بدي، اگر بخواي بگي: «نه، نه! من غفيله ام ترك نمي شه.» شما اينجا عبادت نمي كني، براي نفست داري كار مي كني. مراقب باش! مي گه اگر نماز داري مي خوني، طلبكار اومد پولش رو خواست، نمازت رو مي توني بشكني پولش رو بدي. اينهايي كه دارم مي گم از رساله هست. خداوند تبارك و تعالي براي اونهايي كه نماز را دكون كردند تا از بقيه عبادتها فرار كنند يك تحزيرها و انذارهايي آورده. مي گه: يعني چي آقا؟ عبادتت رو انجام بده. چرا به بهونه نماز اين كارها رو انجام نمي دي؟


