نماز در جلو چشم مردم نه در خفا

امام حسين عليه السّلام روز دوّم محرم وارد كربلا و روز دهم شهيد شد. بنابراين مدّت اقامت حضرت هشت روز بود و مسافرى كه كمتر از ده روز بماند نمازش شكسته است .

نماز دو ركعتى دو دقيقه بيشتر طول نمى كشد، به خصوص در هنگام خطر، امام حسين عليه السّلام نيز روز عاشورا بارها به خيمه ها رفت و آمد داشت و مى توانست نماز ظهرش را در خيمه بخواند، ولى بنا داشت در معركه بخواند. دو نفر از يارانش جلو نماز حضرت ايستادند و سى تير را به جان خريدند، ولى نماز آشكارا برگزار شد نه در خيمه .

آرى ، به صحنه كشاندن نماز يك ارزش است . نبايد در هتل ها، شركت ها، پارك ها، فرودگاه ها، خيابان ها و رستوران ها، نمازخانه در گوشه باشد، بلكه بايد در بهترين مكان و در جلو چشم ديگران نماز اقامه شود، زيرا هر چه از جلوه دين كم شود، به جلوه فساد اضافه خواهد شد.

اگر كاسب ها اوّل وقت كنار مغازه خود اذان بگويند، مشتريان بد حجاب ، خودشان را جمع تر خواهند كرد.

زینت هایت را در نماز به کار بگیر

آيه 46 سوره كهف مي فرمايد: “المال و البنون زينت الحيات الدنيا ” مي گه: آقا! مال (خونه و زندگيت، پولت، زينت آلاتت)، فرزندانت، همسرت، اون چيزها و يا كساني كه بر اونها ولايت داري، زينت هاي زندگي دنيايي تو هستند. اينها رو بايد داشته باشيد. حالا بيايم اين آيه رو به آيه 7 سوره اعراف وصل كنيم، خوب دقت كنيد! مي فرمايد: ” خُذوا زينتكُم عند كل مسجدٍ ” زينت هاتون رو (كه قبلاً بهتون معرفي كرديم )  در مساجد به كار بگيريد، يعني فرزندانت و اموالت رو با مسجد آشنا كن. برداشتهاي مادي از اين آيه نكنيد، روح معنوي هم داره، در نمازت، در مسجد رفتنت، تنها نباش، زينت هات رو هم با خودت ببر، چطور وقتي مي خواي بري مهموني، زينت هات رو به خودت آويزون مي كني، وقتي مي خواي به مهموني خدا هم بري با زينت برو. خدا دوست داره تو رو با زينت ببينه. مي فرمايند: نماز را با زينت بخوانيد. پيغمبر اكرم (ص) مي فرمايند: “من خوش ندارم زني بدون زينت هايش در نماز حاضر شود.” يكي از معاني اين روايت اين هست: مادر و يا پدري كه داره نماز مي خونه، بچه هاش رو هم بياره كنارش، با هم نماز بخونند. (نماز با منطق، نه نماز با چوب!) پس زينت هايت را در نماز به كار گير!

نماز باید همراه با ظهور و تظاهر باشه!

امام رضا (ع) فرمودند: وقتي مي خواي براي نماز به مسجد بري، طوري برو كه همه بفهمند داري براي نماز مي ري. تا اونهايي كه تارك الصلاه هستند و براي نماز نمي يان، خجالت بكشند. (حالا شاید هم تارك الصلاه در معناي سخن آقا امام رضا (ع) يعني تارك المسجد، اونهايي كه نمازشون رو در مسجد نمي خونند.)

به نظر شما چرا الان بعضی از بچه مسلمون ها و بچه شیعه ها توی دانشگاه یا توی دبیرستان خجالت می کشند که جلوی دوستاشون برن نماز بخونند؟ اگه مي خواد نماز بخونه يواشكي مي خونه، و اگر بدونه كسي مي بيندش، تند تند مي خونه، كه يه وقت فكر نكنند من براي نماز اهميت قائلم!  غير از اينه كه من و تو مدام كوتاه اومديم؟ فكر كرديم نماز خجالت داره؟ نه، سرت رو بالا بگير، وقت نماز دست دو سه نفر ديگه رو بگير؛ بگو بيا بريم نماز بخونيم. چرا خجالت مي كشي نماز بخوني!؟ ولو همين نماز الكي رو بخون.

امام رضا (ع) داره بهت مي گه؛ مي گه: شماها كه اينقدر عاشق من هستيد، من دارم دستور مي دم، بيائيد با تظاهر به نماز، تارك الصلوه ها رو خجل كنيد. نه اينكه خودت هم خجالت بكشي. كاري كنيد كه خجالت، سهم تاركين صلاه بشه. راهش هم اینه نماز رو همراه با ظهور و تظاهر بخونیم. اسم این رو نمیشه ریا گذاشت. چون ریا به نیت آدم بستگی داره. موقع ریا نیت اینه که برای اینکه من پیش فلانی موجه جلوه کنم مثلا نماز می خونم یا کار دیگه ای انجام می دهم. ولی اینجا نیت اینه که من برای رضای خدا و برای اینکه ارزشهای اسلامی رو رواج بدهم نمازم رو همراه با ظهور و اظهار و تظاهر می خونم. این تظاهر معناش ظاهر سازی نیست. بلکه به معنای نشان دادن و به رخ کشیدن هست.