مردم و نماز

با همه اهميّتى كه نماز در نزد خداوند و اوليا دارد، امّا برخورد مردم با آن متفاوت است:

الف: عدّه اى ايمان ندارند ونماز نمى خوانند: «فلا صدّق و لاصلّى»

ب: عدّه اى مانع نماز ديگران مى شوند: «ارايت الذى ينهى عبدا اذا صلّى»
در شاءن نزول آيه آمده است كه ابوجهل تصميم گرفت هنگامى كه پيامبر براى نماز به سجده مى رود با لگد، گردن حضرت را در هم بشكند. مردم او را ديدند كه رفت ولى منصرف شد. گفتند: چرا چنين نكردى؟!

گفت: چون خواستم چنين كنم، خندقى از آتش ديدم كه در پيش روى من شعله ور شد.

ج: عدّه اى نماز را مسخره مى كنند  «و اذا ناديتم الى الصلوة اتخذوها هزوا»

د: عدّه اى بى نشاط نماز مى خوانند «واذا قاموا الى الصلوة قاموا كُسالى»

ه: عدّه اى گاهى مى خوانند و گاهى نمى خوانند «فويل للمصلّين الّذينهم عن صلوتهم ساهون»

و: عدّه اى به خاطر رسيدن به دنيا، از نماز كم مى گذارند  «و اذا راءوا تجارة او لهوا انفضّوا اليها و تركوك قائما» هرگاه لهو و تجارتى ديدند به سوى آن روانه شده و تو را در حالى كه به خواندن خطبه نماز ايستاده اى وامى گذارند.

اين آيه اشاره به ماجرائى است كه پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله مشغول خواندن خطبه هاى نماز جمعه بود كه كاروانى تازه وارد، براى فروش اجناس خود شروع به طبل زدن كردند. مردم از پاى سخن پيامبر بلند شده و به سراغ تجارت و معامله رفتند و حضرت را تنها گذاشتند.

وای بر نماز گزاران (قسمت دوم)

یکی دیگه از گروههایی جزو کاهلان نماز و سبک شمارندگان نماز به حساب می آیند اونهایی هستند که نماز رو در وقت خودش نمی خونند. (نکته مهم اینه که همه ی این گروهها هیچ فرقی با هم ندارند و همه با هم توی یک چاه هستند. آخه حاج آقا دولابی می فرمودند این «ویل» در آیه «ویل للمصلین» اسم یکی از چاههای جهنمه.)

 حالا من يك سري دلائلش رو عرض مي كنم خدمتتون: آقا داره اذون مي گه. وايسا نمازت رو بخون ديگه! مي گه:‌ نه، خيلي سخته؛ باور كن!! من ديدم ده دقيقه، بيست دقيقه مونده به اذان مغرب، مي ايسته نماز ظهر و عصرش رو مي خونه؛ اذان مغرب مي شه؛ مي گم تو كه الان وضو داري چرا الان نمي خوني؟ مي گه: حالا مي خونم.

 اصلاً ديگه نمي تونه. يه جوري شيطون اين زمان رو، اين منطقه رو، براش منطقة ممنوعه كرده! اصلاً توي اين منطقه نمي تونه نماز بخونه. اصلاً سروقت نمي تونه. بايد يكي دو ساعت بگذره. هميشه بايد آخر وقت باشه. پس اين گروه هم جزء «ويلٌ للمصلين» هستند. 

وای بر نمازگزاران!

حتماً شنیده اید این آیه قرآن را که می فرماید: «فَوَیلٌ لِلمُصَلینَ ٭ الَذینَ هُم عَن صَلاتِهِم ساهونَ» یعنی «واي بر نمازگزاران، اونهايي كه نمازشون رو سبك مي شمرند.»

یکی از گروههایی که جزو سبک شمارندگان نماز به حساب می آیند كساني هستند كه مسائل نماز رو بلد نيستند و نمي رن ياد بگيرن. طرف شصت سال سن داره مي گم تسبيحات اربعه رو بگو، مي گه: سپحانَ الله. بعد از اين همه سال هنوز مي گه: سپحانَ الله.  مي گم: آقا! سبحان الله. مي گه: ياد نگرفتيم ديگه.‌ يعني چي ياد نگرفتي؟ اين بلد نبودن مسائل نماز يه چيز ديگه رو مي رسونه. واجبه. بريد ياد بگيريد. خب خيلي بده كه من و شما هنوز مسائل مربوط به نماز رو در رساله نخونديم. هنوز نمي دونيم سجدة سهو يعني چي. يه چيزهايي براي خودش اختراع مي كنه. نماز ظهرش رو داشته مي خونده؛ زنگ مي زنه به من كه: يادم نيست نماز ظهر مي خوندم يا عصر. يا يكي ديگه مي گه: نمي دونم، ركعت سوم هستم يا چهارم. چه كار كنم؟ گفتم: شما كه نور علي نور هستي. براي ما هم دعا كن! حالا مي خواد يه جوري  اين چيزي رو كه خونده جمع و جورش كنه كه ديگه خداي نكرده نخواد بخونه ! خب دوباره بخون. اين چه نمازيه كه ظهر يا عصرش يادت نيست؟‌ مي گه: آقا نمي شه يه سجده اي چيزي بريم حل بشه؟! آخه بي انصاف! مگه چقدر وقتت رو مي گيره؟

توي كتاب تذكره الاولياء اومده، به يكي از عرفاي اهل سنت (كه مثلاً خيلي در دين اداي داغ بودن رو درمي آورده) رسيدند، گفتند: كسي نماز ظهر و عصرش را ندانست كه كدام است، او را چه بايد كرد؟ گفت: آن را بايد خوابانيد و صد ضربه شلاق زد، كه مردک اين چه نمازي بود كه تو خواندي؟!  حالا اين كه ديگه تو دين نيست. اما اين رو مي خوام بگم، واقعاً همينه. حقشه! آخه هر جوري هست مي خواد جفت و جورش كنه. نه به اون هايي كه پونصد بار نماز ظهرشون رو مي خونند كه به دلم نچسبيد، (خدا رحم كنه به هرچي آدم وسواسي هست، كه زودتر از دام شيطون نجات پيدا كنند.) نه به اين كه اين طوريه، يه چيزي خونده، مي خواد ببينه مي شه با يه سجده، از هشت ركعت نماز راحت بشه؟ اينا گروهی هستند كه مسائل نماز را نمي دونند و نمي رن هم ياد بگيرند. «واي بر اين گونه نمازگزاران»