جمعه 25 خرداد1386
یک روز نماز جماعت
یک روز نماز جماعت
بزرگي مي گه: «يك روز نماز جماعتم قضا شد، (يعني نماز جماعت نتونستم برم) هيچ كس مرا تسليت نداد. مگر اسحاق بُخارايي. اگر پسرم مرده بود ده هزار نفر مرا تسليت مي دادند، چون اينها دنيا را مي بينند و آخرت را نمي بينند.»
نماز جماعت قضا مي شه، نمي توني بخوني، تسليت داره ديگه. آقا! از دستت رفت. اگر بهش بگن: آقا! اون روز كه تو نبودي فلان جا قرعه كشي كردند، به ده نفر سكه دادند، اينقدر غصه مي خوره که حد نداره! اما به اين چيزها كه مي رسه، ابداً.
پيغمبر اكرم (ص) فرمودند: یک روز نماز جماعت، بهتر از چهل سال نماز در خانه است. همه تعجب كردند، يا رسول الله! يه روز نماز جماعت بهتر از چهل سال نماز در خونه است؟ فرمودند: يه روز هم نه، يه دونه، يه دونه نماز جماعت بهتر از چهل سال نماز در خونه است.
پنجشنبه 24 خرداد1386
حسرت جبرئیل
حسرت جبرئیل
رسول اكرم (ص) مي فرمايند: جبرئيل هميشه حسرت مي بره و اين آرزو رو مي كنه كه اي كاش از بني آدم بود. جبرئيل حسرت مي خوره كه چرا آدم نيست؟! (واقعاً ماها چقدر قدر ناشناسيم!) در هفت موضع و به هفت دليل جبرئيل اين آرزو رو مي كنه، يكي از اون موضع ها، موقعي هست كه نماز جماعت برپا مي شه. جبرئيل اين آرزو رو مي كنه، كه اي كاش آدم بودم و الان كه نماز جماعت تشكيل شده من هم شركت مي كردم. اون وقت من و شما بعضي وقتها از كنار مسجد رد مي شيم، يا خونه مون بغل مسجد هست اما توي نماز جماعت شركت نمي كنيم، چرا؟ چون ديدها داره دنيايي مي شه. بيايد با مسائل يه مقدار ريشه اي تر برخورد كنيم.
