از امام صادق علیه السلام روایت شده است که فرمود:

 «هر کس دو رکعت نماز بگزارد، و بداند که چه می گوید (یعنی در قرائت و اذکاری که می خواند، متوجه معانی آنها باشد) چون از نماز فارغ شود، بر او گناهی نمانده باشد.»

(بحار الانوار، جلد 84، صفحه 240، ذیل حدیث 22)

همچنین از آن حضرت نقل شده است که:

« به درستی که بالا می برند از نماز بعضی از بندگان، نصف آن را، و از بعضی یک سوم آن را، و از بعضی یک چهارم آن را، و از بعضی یک پنجم آن را. و بالا نمی برند و به درجه ی قبول نمی رسانند، مگر آن قسمتی را که با حضور قلب به جای آورده باشد؛ لیکن بندگان به ادای نمازهای نافله سفارش شده اند، تا به سبب آن نقص های نمازهای واجب را برطرف سازند.»

(بحارالانوار، جلد 84، صفحه 238، حدیث 18)